Zoeken
  • thema Konvooi

Dons


Er zaten donshaartjes op haar huid. Gek, dat hij dat nu pas zag. Kleine blonde haartjes op haar slapen, kaken, boven haar mond. Misschien was ze daarom altijd zo zacht; als hij haar streelde was het alsof hij door haar heen ging, in haar wegzakte, verdween - alsof hij haar niet echt aanraken kon.

Hij slikte.

Dat gevoel dat hij als jongetje kreeg bij kuikens. Dat hij ze wel kon wurgen, zo lief waren ze, zo zacht. Zo vreselijk zacht.

Hij fluisterde haar naam, al had de arts gezegd haar niet te wekken.

Haar oogleden rimpelden een beetje, trilden open.

‘Ik heb een konvooi van kusjes meegenomen,’ zei hij.

Ze glimlachte, dacht hij, en zei nauwelijks hoorbaar: ‘Is het oorlog dan?’

#liefde #ziekenhuis #konvooi

2 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Verbinding

Twee gemiste oproepen van een onbekend 06-nummer. Geen voicemail. Ze drukt op het groen. ‘Met Manos.’ Adem stokt. Hart dondert naar beneden. Manos. En het is zijn stem. Hoe - ‘Hallo?’ ‘Met Vera,’ zegt

Bad, reactor

Hoe ga ik het haar zeggen? Hoe ga ik zeggen dat ze de kraan weer dicht mag draaien, haar kleren aan, haar ogen neer mag slaan, dat ze de vraag achter haar lippenstift moet houden, dat het rood een ala

Slotsom

De achterdeur gaat met gemak open. Geen dubbel slot, geen knip erop. Hmm. Hij had Victor slimmer ingeschat. Of in elk geval voorzichtiger. Hij laadt het wapen in zijn gehandschoende hand en loopt geru

© 2020 Janine Geerling                    Insta: janinehere

                  

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • Pinterest Social Icon
  • Eyeempicto
  • LinkedIn Social Icon
  • janinehere_nametag